سلسله همایش های بین المللی کرامت انسانی

صفحه اصلی / دومین کنفرانس بین المللی حقوق کودک

بررسی فقهی و حقوقی حضانت فرزند در زنان سرپرست خانوار و ارائه راهکار

نویسندگان :

محمود اکبری¹ احمد امی² فاطمه کرد³

1- دانشگاه ایت الله بروجردی 2- دانشگاه آزاد تهران جنوب 3- دانشگاه ایت الله بروجردی

کلمات کلیدی :

حضانت،،مادران،،زنان سرپرست خانوار،فرزند،

چکیده :

موضوع "حضانت" از جمله مسائل پیچیده در حوزه حقوق خانواده است. وقتی که یک خانواده به‌هر دلیلی دچار اختلال شود، مانند طلاق یا فوت یکی از والدین یا حتی هر دو، مسأله حضانت فرزندان به عنوان یکی از چالش‌های اصلی پیش روی خانواده قرار می‌گیرد. این موضوع دارای جوانب مختلفی است که نیازمند بررسی دقیق می‌باشد و با وجود تلاش‌های فقها و آراء مختلفی که ارائه شده است، همچنان ابهاماتی وجود دارد. بنابراین، پژوهش با هدف بررسی مسأله حضانت فرزندان در مورد زنان سرپرست خانوار صورت گرفته و راهکارهایی با تأکید بر اصول فقهی و حقوقی ارائه می‌دهد. پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و جمع‌آوری اطلاعات از منابع تخصصی فقهی و حقوقی و نرم‌افزارهای علوم اسلامی انجام شده است. با تحلیل مسائل مذکور در این پژوهش، به این نتیجه می‌رسیم که حضانت یک مسأله است که از زمان تولد کودک مشخص و واضح است و اغلب پس از جدایی زوجین مورد بحث قرار می‌گیرد. درباره مدت زمان حضانت، مفسران فقهی معتقدند که مادر برای حضانت کودک تا دو سال (یا تا هفت سال در صورت دختر بودن) مناسب‌تر است، اما قانونگذار در اولویت حضانت مادر تا هفت سالگی فرزندان تفاوتی قائل نشده است. در نهایت، باید توجه داشت که حق حضانت در حقوق ایران بیشتر به مادر تعلق می‌گیرد، اما پدر نیز حقوق و تکالیفی در این زمینه دارد. مادر عموماً حق انتخاب در قبول یا رد حضانت را دارد، مگر در شرایط خاصی که در آن حالت‌ها رنگ تکلیف به خود خواهد گرفت. در صورت سپرده شدن حضانت به مادر، وی موظف است که به موازین شرعی، قانونی و عرفی عمل کند و از حدود مشخصه‌ی شرایط پیروی کند.