سلسله همایش های بین المللی کرامت انسانی

صفحه اصلی / سومین کنفرانس بین المللی حقوق کودک

ضرورت مداخله رویه قضایی در خصوص سن خروج کودکان از حضانت

نویسندگان :

صادق تاری وردی¹ محمد حسین صادقی²

1- دانشگاه علامه طباطبائی 2- آزاد کرمانشاه

کلمات کلیدی :

حضانت

چکیده :

زمینه و هدف: با توجه به اهمیت حضانت و نقش تربیتی و مراقبتی آن در کودکان، در نظام حقوقی در خصوص سن خروج کودکان از حضانت، اشاره صریحی بدان نشده و پایان حضانت فرزند با سن بلوغ به تنهایی یا با بلوغ و رشد در حاله ای از ابهام است. سکوت مقنن در این ارتباط سبب شده است که حقوقدانان و دادگاه‌ها دربارۀ زمان پایان حضانت اختلاف‌نظر داشته باشند، به این صورت که بعضی سن بلوغ را پایان حضانت و عده‌ای دیگر رسیدن به سن رشد یا احراز آن را پایان حضانت می‌دانند. از اينرو باتوجه به اهميت سن خروج کودکان از حضانت، هدف اصلي اين پژوهش بررسي و اهمیت این موضوع در نظام حقوقی، مولفه ها و آثار ناشي از آن است. مواد و روش‌ها: این تحقیق از نوع نظری و ‌روش تحقیق به صورت توصیفی‌ تحلیلی است. يافته ها: يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد با توجه به فلسفه حضانت، که حمایت و نگاهداری از کودک و تأمین نیازهای اوست و با رعایت بهتر مصلحت طفل ، در خروج وی از سن حضانت بر مبنای بلوغ و رشد تجدیدنظر گردد. نتیجه گیری: نتایج بررسی حکایت از آن دارد که در قوانين ما سني براي پايان حضانت تعيين نگردیده است. لیکن به نظر می رسد منطبق با فتواي فقهاي بزرگ و نیز فلسفة حضانت و مطابق با قوانين داخلی و كنوانسيون حقوق كودك، كه رشد را براي خروج از دوران كودكي معيار قرار داده اند محاکم با استفاده از ظرفیت رویه قضایی می بایستی در خروج از حضانت علاوه بر سن بلوغ، رشد را نیز مورد لحاظ قرار دهند.